کاربرد کابل های هوایی چیست؟

کاربرد کابل های هوایی چیست؟

کاربرد کابل های هوایی چیست؟

کابل های هوایی جز کابل های خود نگهدار می باشند. که برای اولین بار در فرانسه تولید شدند این کابل ها بیشتر برای خط های تلفن و انتقال برق استفاده می شوند و امروزه استفاده از این کابل ها تا حدی رایج شده است که می توان به جای کابل زمینی نیز آن را بکار برد.

در کابل های هوایی هم از هادی مسی می توان استفاده کرد هم هادی آلومینیومی که متناسب با شراطی اقتصادی یکی از آن ها انتخاب می شود. این کابل همچنین بیشتر در مناطق روستایی یا نیمه شهری که در آنها تراکم تعداد خانه ها کم می باشد استفاده می شود. این کابل ها روی تیر نصب شده و یا بر روی دیوار کشیده می شوند.

کابل های هوایی، هادی های عایق شده دارند و برای سطح ولتاژی ۱ تا ۳۶ کیلو ولت استفاده می شوند. استاندارد های مرتبط این استانداردها در واقع بیان کننده حداقل نیازمندیهای الکتریکی ، مکانیکی و حرارتی مربوط به کابل ها میباشند.

در برخی از این استانداردها حداقل نیازمندیهای ساخت و تست ذکر گردیده و در برخی دیگر فقط به حداقل نیازمندیهای تست اشاره شده است

که برای رسیدن به این نیازمندیهای تست بایستی بسیار به کیفیت ساخت توجه شود. کابل برق در انواع مختلفی تهیه و تولید می شود یکی از انواع کابل برق کابل هوایی است. کابل هوایی در محیط هایی خارج از فضاهای داخلی استفاده می شود.

بعضی کابل های هوایی در خط انتقال هوایی مانند کابل هایی که روی دکل ها وتیر های برق قرار گرفته اند. عمده این کابل ها از جنس آلومینیوم هستند که یک نوار فولادی در آنها تعبیه شده است

تقسیم بندی کابل هوایی آلومینیومی

سیم هوایی ACC هادی این سیم باید از آلومینیوم خالص باشد و برای مقدار ولتاژ کم و در زمانی که تیرهای برق فاصله کمی از هم دارند مناسب است.

سیم هوایی AAAC هادی این سیم می تواند از هادی های آلومینیومی آلیاژی باشد  سیم هوایی ACSR که هادی آن از آلومینیوم است و هسته ای از فولاد دارد.

کابل های برق ACSR و AAAC برای میزان ولتاژ متوسط و قوی و زمانی که تیرهای برق از یکدیگر فاصله زیادی داشته باشند استفاده می شود.

کاربرد کابل خودنگهدار هوایی در شبکه توزیع:

شبکه های توزیع در اکثر کشورهای در حال توسعه و جهان سوم با استفاده از هادی های لخت اجرا می شوند.

این در حالی است که مصرف کنندگان انرژی الکتریکی در کشورهای پیشرفته بویژه در طی چند دهه اخیر شاهد روند رو به رشد استفاده از انواع خطوط هوائی عایق شده در شبکه های توزیع هوایی می باشند.

از این سیستم کابل می توان بطور موقت یا دائم استفاده نمود .

از نظر اجرایی و نگهداری،هزینه این سیستم بین سیستم هوایی با خطوط بدون عایق و سیستم کابل کشی زمینی می باشد .این سیستم در محلهایی که فضای لازم برای کابل کشی کم و یا گران می باشد مناسب است

و عوامل دیگری کهباعث برتری این سیستم بر سیستمهای هوایی می شود

نصب و اجرای سریع و ساده ،

ایمنی و صورت ظاهری و کنترل زیست محیطی آن می باشد. می توان از این کابلها بطور موقت نیز استفاده نمود تا اینکه شبکه دائمی (زمینی یا هوایی ) منطقه مورد نظر آماده شود .

کاربرد کابل هوایی برای دیگر موارد ذیل:  در مناطقی که لازم است شرایط زیست محیطی آن دست نخورده باقی بماند و یا اینکه تغییرات بوجود آمده در آن حداقل باشد .

برای دادن تغییرات در شبکه و یا توسعه آن برای خط ورودی و یا خروجی به پست ترانسفورماتور یا ایستگاهها، زیرا که با استفاده از این کابل نیازی به مقره های عایقی نمی باشد .

از این کابلها که وزن آن ها کم بوده و دارای عایق پلی اتیلن کراس لینک (XLPE )می باشند، در شبکه های هوایی برای ولتاژهای ماکزیمم ۱۲، ۲۴، ۳۶ کیلوولت استفاده می شود .در مواردی که استفاده از خطوط با هادیهای لخت منجر به بروز حوادث گذرا می شود

و یا اینکه رعایت حریم و سایر نکات فنی و ایمنی شبکه برق مقدور نیست استفاده از کابلهای خود نگهدار هوایی راه حل منطقی است .

از عمده ترین این موارد می توان به مسیرهایی اشاره نمود که دارای عرض کم بوده و یا در آنها موانعی از قبیل ردیف درختان وجود دارد .

همانطور که می دانیم کابلهای خود نگهدار دارای هادی آلومینیومی و عایق پلی اتیلن کراس لینک می باشند و برای نصب این کابلها برروی پایه ها نیاز به یک سیم نگهدارنده (massenger ) می باشد

که جنس این سیم برای کابلهای kv 20 از فولاد و برای کابلهای فشار ضعیف از آلیاژ آلومینیوم می باشد .در کابل خود نگهدار فشار ضعیف از سیم نگهدارنده بعنوان سیم نول نیز استفاده خواهد شد .در طراحی خطوط با کابلهای خودنگهدار در دو سطح ولتاژ فشار متوسط و فشار ضعیف به ترتیب سطح مقطعهای زیر مورد نظر قرار گرفته است

که این طراحی قابل تعمیم برای سطح مقطعهای دیگر نیز می باشد .

سطح مقطع ۶۵+۱۲۰×۳میلیمتر مربع برای فشار متوسط و ۷۰+۲۵+۹۵×۳ برای فشار ضعیف که سیم نگهدارنده آنها به ترتیب ۶۵ و ۷۰ می باشد و سطح مقطع ۲۵ در فشار ضعیف برای سیستم روشنایی معابر می باشد.

از معایب کابل هوایی می توان به مواردی ذیل اشاره کرد

  • نما و ظاهر بد
  • سهولت دسترسی به این کابل و افزایش خطر شوک الکتریکی و وجود سرقت
  • امکان برخود پرندگان و شاخه های درختان به این کابل ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *